iletişim kopukluğu

bugün sevgili aylemle aramda şöyle bi konuşma geçti:

ben:(salona girdim ve onlara biraz vakit ayırmayı düşündüm) merhaba sevgili aylem!

babam: nerdeydin görmedim bugün hiç seni

ben:içerdeydim ben, anne kak yerine yat

annem:hıh(uykudayken)

ben: görüşürk sevgili aylem

babam: görüşürük

annem: hıh(uykudayken)

nağdar özeniyorum şöyle çok güzel blog yazanlara bi bilsen blog. hayal gücüm hiç geniş değil benim biliyı mısın *-* bi karikatüre bakarken bi çizgilim izlerken efendime söyliyim bi kitap okurken allam yareppim adamlar nağdar cizel yaziyür bende de keşke olsa böyle bi yetenek diye geçiriyorum. şöyle kompozisyon yarışmasında bi birinci olmuşluğum bile yok. adamlar kafa patlatıyo demek ki. düşünüyorum ben de okuyorum ben de araştırmacı bi kimliğim bende neden tıh yok diye bazen. belki başka konulara eğlimim vardır diye avutuyorum kendimi ama bunca yıldır ortaya çıkmadıktan sonra nazaan çıkcak diye karamsarlaşıyorum sonra. ah bilog bi bilsen neler çektiğimi... insanlar nağdar güzel fotoraflar çekiyolar. mesela hep ''o an'' fotoğraflarına özenmişimdir. millet çekip çekip devyantarta koyyor gözümün içine içine sokuyolar. ya da ne biliyim adamlar çok pis gitar çalıyo. ben daha fülütten do sesini bile çıkaramıyorum mesela.çok dertliyim çok. bi bilge kişi gelse de senin de şu yeteneğin var al kardeş kullan geliştir bunu dese nebiçim sevinirim. ama malesef hep başkalarına denk gelir bu tür şeyler adalet timsali güzel dünyamda!

üzerindeki okul kıyafetini saatlerce çıkarmamak

evet sevgili bilok bugün bunu yaptım.(gerçi bunu her gün uyguluyorum) okul kıyafetim hiç rahat değil aslında ama evin içinde okul kıyafetimle oturuyorum dolaşıyorum yatıyorum kalkıyorum. hatta az önce kıravatıma ketçap dökmüştüm bi peçeteynen sıyırtmak suretiynen sildim onu tertemiz oldu bal dök yala yeani. benim gibi davranan insanları arıyorum eğer varsa ben de yalnız olmadığımı biliyim bilok *-* çoğzülüyorum bu durumuma bi gün hastalığa dönüşcek diye korkuyorum. yakında akşam yemeğine kadar da okul kıyafetimlen dolaşırım kesin :D

evet tüm söylemek istediklerim bunlardı aslında :D

abov ananem vans keycek *.-

geçengün eski ayakkabılar falan çıkardık kilerden. vanslarım vardı ço sevdiğim denedim olmadı çoğzüldüm. diğer spor ayakkabılarım da küçük geliyodu zaten bana duruyodu onlarda kilerde.

biraz ananemden bahsediciyim. ananem miniminnacık, küçücük elli, küçücük ayaklı, ela gözlü, biraz güdük, pamuk gibi bonus saşlarıyla tüm erkekleri baştan çıkarabilicek potantisiyele sahip tatlı mı tatlı bir hatundur keentsi. bazen depresyona girer. eskiden sıkıla sıkıla söylediği şeyleri şimdi çok fena dobra dobra söylüyo mesela.

ananemin çeşit çeşit ayakkabıları vardır. bahçeye giymelik, sokağa çıkmalık, misafirliğe giderken giymelik, misafirlikte giymelik, günlük hayatta giymelik diye gruplara ayrılır. ama en çok da bahçe ayakkabısı giymek ister her yerde bahçe için giymelik ayakkabılar arar. ananem 36 nömre giyyo. bir zamanlar ben de 36 giydiğimçün annem ananeme 1. paragrafta bahsettiğim ayakkabıları denetti. allahım vanslar bir yakıştı bir yakıştı. ananem gevrek gevrek gülmeye başladı.

-anaa ben bunları bahçede giyerim bağcıksız mağcıksız iyimiş bunlaa.

-anaa anne ananem vans mı giycek?

-keh keh minenin yok mu ayakkabıları küçük gelen gerçi onun ayakları gocaman demi keh keh(gevrek gevrek)

sonuç olarak ananem artık vans giycek tarz yaptı kendine bundan sonra bu böyle biline :D

hadi öptüm görüşürk sevgili bilok.

yazmıyom lan

hiç yazmıyorum burıya ne meelsiz insanım lan insan bi düşünür benim bir blogum var ona sahip çıkmalıyım onu korumalıyım onunla ilgilenmeliyim ama hiç yok umursamaz hallerdeyim evet. zaten hep şifremi de sıfırlıyorum çünkü unutmuş oluyorum nası bi insanım lan ben
evet işte böyle blog bunları söylemek istemiştim aslında.